OP WEG NAAR HUIS

Avond. Uiteindelijk dit.

Dit is oikonde, op weg naar huis.

De bodem glimt van woorden

aangeslibd met jaren.

Niet langer schatplichtig bewaard

of oorkondig gezwegen, maar

heilig eigen opwegen tegen

zwaartekracht van oerklok en van pen.

Dit is oikonde, op weg naar huis. Arabesken

in een onontgonnen kamer. Nu pas is mijn toen,

nu kom ik thuis in mijn bestaan.

Dit is orgelrustpunt in de chaos

van presteren om de anderswaan.

Ik ben op weg naar huis.