Morgenlicht (Amedeo Modigliani)

Je lacht als lichter hout van wilgentak

en zilverberk. Die scheert over de ochtendaarde

een baard van stoppelgroen, een vijver vol van schemerglas

.

Je zingt. Je zingt mijn hele wereld aan je voeten.

Laat je dansen, zon op goud. Je streelt de dag en kirt.

Huilen opgeborgen in één zoen en drijft de watermassa's

weg zodat de aarde stevig staat. En vraagt

waarom zijn zeeën altijd zout.

In den beginne is er Eva. Uitwaaierend licht,

ogentroost en appel. Hou mij

in lente van dagen.